Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2016

Μια οφειλόμενη απάντηση στους απανταχού κεκράκτες του ραγιαδισμού και της υποτέλειας



του Όθωνα Κουμαρέλλα

Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα στην Τουρκία, διατυπώθηκαν πολλές απόψεις και σκέψεις, αναφορικά με το ρόλο της Ελλάδας και τη στάση που κρατάει απέναντι στις εξελίξεις, φτάνοντας μάλιστα στο χυδαίο στάδιο της πλήρους υποταγής στα κελεύσματα του «σουλτάνου» με το -δια των δηλώσεων υψηλόβαθμων αξιωματούχων της ελληνικής κυβέρνησης και του ίδιου του υπουργού Εξωτερικών- να επιχειρείται η εκβίαση της δικαιοσύνης για ταχεία παράδοση στη γείτονα των οκτώ στρατιωτικών που ζήτησαν άσυλο στη χώρα μας.

Διατυπώθηκαν μάλιστα και -από την άλλη πλευρά- απόψεις που ήθελαν τη χώρα μας να αδράξει την ευκαιρία που παρουσιάστηκε και να ανατρέψει όλη αυτήν την πολιτική κατευνασμού προς την Άγκυρα που ακολουθείται από όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια και που μόνο δεινά συσσώρευσε στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Δεινά, που έχουν να κάνουν με τη νομιμοποίηση των τετελεσμένων στην Κύπρο και στο Αιγαίο, την παγίωση του καθεστώτος στρατιωτικής κατοχής στη μεγαλόνησο και τoν de facto διαμελισμό της, με ταυτόχρονη ανακήρυξη της Άγκυρας όχι ως διεθνούς παραβάτη και υπόλογης στη διεθνή κοινότητα για τη στρατιωτική κατοχή, αλλά ως ισότιμο συνομιλητή και συνδιαμορφωτή των εξελίξεων στο νησί, καταφανώς υπέρ της. Επίσης, με την παγίωση των γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο και την αποδοχή de facto της Τουρκίας ως έχουσας έννομο συμφέρον να αρνείται την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου και ειδικότερα αυτό της Θαλάσσης στην περιοχή του Αιγαίου, αναφορικά με τα χωρικά ύδατα, την υφαλοκρηπίδα των νησιών, την ΑΟΖ κτλ. Τέλος με την τουρκική διείσδυση στη Δυτική Θράκη και την προσπάθεια κοσοβοποίησής της, μέσω της δημιουργίας μειονοτικού προβλήματος, με αιχμή του δόρατος τη λειτουργία του τουρκικού προξενείου εκεί.

Φυσικά δεν θα περίμενε κάποιος σοβαρός διαφορετική στάση από την εθνομηδενιστική εθελόδουλη κυβέρνηση των Αθηνών, ούτε από τα άλλα κόμματα του λεγόμενου «συνταγματικού» τόξου, αφού και αυτά φέρουν βαριά την ευθύνη για ό,τι έχει συμβεί μέχρι σήμερα σε βάρος της χώρας και του λαού μας, καθώς και -πέραν της οικονομικής κατοχής- κυρίως στα εθνικά μας θέματα. Αυτή την «στρατηγική» του κατευνασμού της Άγκυρας και της απόλυτης υποταγής στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων της Δύσης είναι που ακολουθούν όλοι τους, με θρησκευτική μάλιστα ευλάβεια, τις τελευταίες δεκαετίες.

Αν η κυβέρνησή μας ήταν πράγματι ελληνική…..



Λυπούμαι γιατί άφησα να περάσει ένα πλατύ ποτάμι
μέσα από τα δάχτυλά μου
χωρίς να πιώ ούτε μία στάλα.
Τώρα βυθίζομαι στην πέτρα.
Ένα μικρό πεύκο στο κόκκινο χώμα,
δεν έχω άλλη συντροφιά.
Ότι αγάπησα χάθηκε μαζί με τα σπίτια
που ήταν καινούργια το περασμένο καλοκαίρι
και γκρέμισαν με τον αγέρα τού φθινοπώρου.
Γιώργος Σεφέρης «Μυθιστόρημα»

του Γιώργου Ιεροδιάκονου*

Πολλές φορές η ιστορία σού προσφέρει μια ευκαιρία και στο χέρι σου είναι αν θα την αδράξεις ή όχι. Συνήθως αυτή η ευκαιρία είναι και η μοναδική. Ή μάλλον, για να είμαστε πιο ακριβείς, η κάθε ευκαιρία είναι μοναδική. Όπως και το αποτέλεσμα που παράγει. Το ορίζει και ο Αριστοτέλης στο 4ο αξίωμά του περί αιτίας και αποτελέσματος. Αν αδράξεις την προσφερόμενη ευκαιρία, παράγεις ένα αποτέλεσμα. Αν όχι, παράγεις κάποιο άλλο. Διότι, εσύ είσαι μέρος και της αιτίας και του αποτελέσματος.

Μια τέτοια ευκαιρία προσφέρεται σήμερα στην Ελλάδα. Μια μοναδική ευκαιρία, που θα μπορούσε δυνητικά να οδηγήσει σε οριστική δικαίωση των εθνικών μας στόχων. Αρκεί βεβαίως να είχαμε κυβέρνηση διαθέτουσα κατά πρώτον, στρατηγική στόχευση και κατά δεύτερον, να μην ήταν δέσμια εξαρτήσεων και έωλων ιδεολογημάτων.

Το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία, ανεξαρτήτως ταυτότητας και επιδιώξεων των οργανωτών του, πήρε μια τέτοια τροπή, όπου ένα δεύτερο πραξικόπημα  εκδηλώνεται στη γειτονική χώρα, αυτή την φορά από το ίδιο το καθεστώς. Κι αυτό το πραξικόπημα είναι τόσο απόλυτο και καταπελτικό, που ουσιαστικά καταλύει κάθε τι που χαρακτηρίζει ένα σύγχρονο συγκροτημένο κράτος. Στρατός, δημόσια διοίκηση, δικαστικό Σώμα, ο παιδαγωγικός ιστός της χώρας, και μαζί μ’ αυτά, δημοσιογράφοι, κληρικοί, συνδικαλιστές σύρονται σωρηδόν κατά χιλιάδες στα μπουντρούμια και στα κολαστήρια.

Ουσιαστικά εκεί, πέραν των ανατολικών θαλασσίων συνόρων μας, δεν υφίσταται καν κάποιο συγκροτημένο κράτος, παρά ένα απέραντο πεδίο αναμέτρησης ασύμμετρων παραεξουσιών και συμφερόντων. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει σήμερα τουρκικό κράτος και είναι αμφίβολο αν θα υπάρξει ποτέ ξανά στην μορφή που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.

Παλαιότερα λέγαμε ότι η Τουρκία δεν είναι μια χώρα που διαθέτει στρατό, αλλά ένας στρατός που εδράζεται σε μια χώρα. Σήμερα, με έναν στρατό υπό διωγμό, αποδεκατισμένο και αποσαρθρωμένο, με τους μισούς στρατιωτικούς είτε συλληφθέντες είτε επικηρυγμένους και το χειρότερο, σωματικά ανασκολοπισμένους και ψυχικά ατιμασμένους, ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι υπάρχει Τουρκία; Όχι! Η Τουρκία που ξέραμε δεν υπάρχει πια. Η μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη των Βαλκανίων έπεσε σαν χάρτινος πύργος. Και βασικός ολετήρας αυτής της πτώσης είναι ο κατεξοχήν θεσμικός στυλοβάτης της: ο σουλτάνος Ερντογάν.

Η ευκαιρία που μας προσφέρεται σήμερα είναι μοναδική. Στην ουσία πρόκειται για την ευκαιρία της χιλιετίας. Αρκεί βεβαίως να έχουμε πραγματικά ελληνική κυβέρνηση και όχι αυτά τα άβουλα και φοβικά σούργελα της καρπαζοαρπαχτής. Κυβέρνηση με όραμα συγκεκριμένους στόχους, με εθνικές προτεραιότητες και ξεκάθαρες και αποκρυσταλλωμένες αντιλήψεις περί του τι εστί εθνικό συμφέρον και πως αυτό προσδιορίζεται.

Η Ελλάδα είναι μικτό αρχιπελαγικό κράτος

Με αφορμή την απόφαση του PCA της 12/7/2016

του Πέτρου Ι. Μηλιαράκη*

Τα γεγονότα της Τουρκίας «παρέσυραν» (και δικαίως) την επικαιρότητα στο μείζον αυτό ζή-τημα. Τούτη όμως η «κατάσταση» δεν επιτρέπει να αγνοούνται και άλλες μείζονος σημασίας εξελίξεις που αφορούν ζωτικά (και δίκαια) συμφέροντα της χώρας, όπως είναι η πρό-σφατη απόφαση του Μόνιμου Διαιτητικού Δικαστηρίου με έδρα τις Κάτω Χώρες (Perma-nent Court of Arbitration - PCA) επί της από 22 Ιανουαρίου 2013 προσφυγής των Φιλιππίνων κατά της Κίνας που αφορά στο Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (στο εξής: Δίκαιο της Θάλασσας).

Αναφέρομαι στην υπόθεση «The Republic of Pilippines v. The People’s Republic of Chine», με Case Number: 2013-9 και Πρόεδρο τον Thomas A.Mensah. Η απόφαση δε αυτή που δημοσιεύθηκε στις12/7/2016 αν και «δεν άπτεται» αμέσως των ελληνοτουρκικών διαφορών, εν τούτοις επιβάλλει το «σχολιασμό» της. Άλλωστε η αξιοποίηση των παραδοχών που προκύπτουν, από την πρόσφατη αυτή απόφαση συνηγορεί υπέρ των ελληνικών θέσεων.

Για πρώτη φορά ένα ad hoc Δικαστήριο ερμήνευσε το άρθρο 121 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας του Μantego Bay της Ιαμαϊκής που υπογράφηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1982. Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, ένα νησί έχει χωρικά ύδατα, συνορεύουσα ζώνη, υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Εξαιρούνται, όμως, οι βράχοι εφόσον δεν μπορούν να συντηρήσουν ανθρώπινη διαβίωση ή δεν μπορούν να έχουν αυτοτελώς οικονομική ζωή.

Το Δικαστήριο εκείνο δέχθηκε ως απόλυτο κανόνα του Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου ότι όλοι οι γεωγραφικοί σχηματισμοί (ασχέτως του εάν χαρακτηρισθούν νησιά ή βράχοι και ασχέτως του μεγέθους αυτών), έχουν υποχρεωτικώς χωρικά ύδατα έκτασης 12 μιλίων. Αυτό επιβεβαιώνει ότι το ζήτημα της επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο πέραν των 6 μιλίων στα 12 μίλια, αποτελεί κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδας. Με χωρικά ύδατα 12 μιλίων, το 72% των θαλασσίων περιοχών του Αιγαίου περιέρχεται κυριαρχικώς στην Ελλάδα και το 8,5% στην Τουρκία. Το 19,5% δε που απομένει προς οριοθέτηση, μπορεί να διευθετηθεί. Η παραδοχή δε αυτή του PCA εκθέτει στην παγκόσμια κοινή γνώμη και ενώπιον του διεθνούς νομικού πολιτισμού την Τουρκία με το «περίφημο» Casus belli, εάν η Ελλάδα αποφασίσει να εφαρμόσει το Διεθνές Δίκαιο!.. Σε κάθε περίπτωση όμως και στο Αιγαίο ισχύσει η Αρχή της Αβλαβούς Διέλευσης και θα πρέπει να λεχθούν τα εξής:

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2016

Και τρία αυγά Τουρκίας...



του Δημήτρη Καζάκη

Έτσι και την κάνουμε από την ΕΕ και το ευρώ, οι Τούρκοι θα φτάσουν στη Λάρισα! Αυτό δεν μας λένε όλα αυτά τα χρόνια όσοι μάχονται να μείνουμε υπό καθεστώς κατοχής και εκποίησης της χώρας μας; Μαζί τους και όσοι πατριδοκάπηλοι εμφανίζονται ως πολύ πατριώτες, αλλά όταν έχουν να στρατευτούν στον αγώνα για την ελευθερία της πατρίδας και του λαού, τότε παίρνουν δήθεν βαθυστόχαστο ύφος και εμφανίζονται να ακούν τη φωνή της λογικής: Το να φύγεις από το ευρώ και την ΕΕ είναι σύνθετο το ζήτημα, σου λένε. Δεν παίρνεις υπόψη σου τις γεωπολιτικές παραμέτρους, σου λένε. Κι αν μας την πέσουν οι Τούρκοι;

Φυσικά, αυτή η φωνή είναι η φωνή της υποτέλειας κι όχι της λογικής. Είναι η φωνή που από την εποχή του Οθωμανικού ζυγού προσπαθούσε να φρονηματίσει το ραγιά: «Βασίλη, κάτσε φρόνιμα, να γένεις νοικοκύρης, για ν' αποχτήσεις πρόβατα, ζευγάρια κι αγελάδες, χωριά κι αμπελοχώραφα, κοπέλια να δουλεύουν.» Είναι η ίδια φωνή που από τότε μέχρι σήμερα μας διδάσκει πώς να κοιτάμε τη δουλίτσα μας, πώς να τα βγάλουμε πέρα, χωρίς να νοιαζόμαστε για τα παθήματα των γύρω μας και κυρίως για την πατρίδα και τη λευτεριά της.

Τι μας κόφτει κι αν η πατρίδα μαζί μ' όλους εμάς παραδόθηκε αμαχητί, ξεπουλήθηκε για να λεηλατηθεί; Του κιοτή η μάνα δεν έκλαψε ποτέ. Του προδότη έζησε καλύτερα. Κι αν κάτσουμε φρόνιμα, ίσως κάποιοι από εμάς τα καταφέρουμε να επιβιώσουμε σαν τους κοπρίτες, που αγωνίζονται για ένα ξεροκόμματο.

Όμως, η χώρα αυτή κατάφερε να επιβιώσει χάρις σ' εκείνους που στη φωνή της υποτέλειας....
και του ραγιαδισμού, σήκωναν τη δική τους φωνή: «Μάνα μου εγώ δεν κάθομαι να γίνω νοικοκύρης, να κάμω αμπελοχώραφα, κοπέλια να δουλεύουν, και να 'μαι σκλάβος των Τούρκων, κοπέλι στους γερόντους.»

Βέβαια, σήμερα είναι εκτός εποχής το να κρατάς ψηλά το κεφάλι και να αγωνίζεσαι ασυμβίβαστα για τα αυτονόητα. Είναι εκτός μόδας. Είναι η εποχή του πόκεμον και της νοημοσύνης επιπέδου φρεντουτσίνο. Κι αν κάτσουμε στ' αυγά μας, ποιος ξέρει, ίσως μας λυπηθούν και την γλυτώσουμε.

Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2016

Το ΕΠΑΜ για την έκθεση της Ανεξάρτητης Υπηρεσίας Αξιολόγησης του ΔΝΤ




Ανακοίνωση



Δεν θα μπορούσε να υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη της απάτης που συντελέστηκε με την εφαρμογή των προγραμμάτων προσαρμογής - μνημονίων σε βάρος της Ελλάδας από το 2010, σύμφωνα με την  τελευταία έκθεση της Ανεξάρτητης Υπηρεσίας Αξιολόγησης (Independent Evaluation ΟfficeI.O.E.) του ΔΝΤ. Δεν θα μπορούσε να υπάρξει μεγαλύτερη απόδειξη, όταν οι ίδιοι οι δήμιοι του ελληνικού λαού, ομολογούν το έγκλημά τους.

Δεν είναι εξ’ άλλου η πρώτη φορά που το ΔΝΤ παραδέχεται κατηγορηματικά τις λανθασμένες εκτιμήσεις του σε όλα τα επίπεδα, (αναδιάρθρωση χρέους, πολλαπλασιαστές, ιδιωτικοποιήσεις, ανεργία, πτώση του ΑΕΠ) σε σχέση με την εφαρμογή των προγραμμάτων προσαρμογής στην Ελλάδα. Φτάνει δε στο σημείο να επιρρίπτει ευθύνες στις προηγούμενες διοικήσεις του ίδιου του ΔΝΤ και των τεχνοκρατών του, στους Ευρωπαίους εταίρους της Ελλάδας και φυσικά στην ελληνική κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου, οι οποίοι ευθυγραμμισμένοι όλοι μαζί σε μια ανίερη συμμαχία επέμειναν στην συμμετοχή του Ταμείου, παρά τις εκπεφρασμένες επιφυλάξεις κύκλων του ΔΝΤ και άλλων χωρών μελών του, για την μη βιωσιμότητα του χρέους και παρά την βεβαιότητα όλων οτι δεν σώνουν την Ελλάδα, αλλά τις ευρωπαϊκές κυρίως τράπεζες και την ζώνη του ευρώ.

Όλα αυτά βέβαια λέγονται σήμερα ανέξοδα και εκ του ασφαλούς, αφού κανείς από τους κύρια υπεύθυνους δεν πρόκειται να τιμωρηθεί. Κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη για την φτωχοποίηση, την εξαθλίωση της ελληνικής κοινωνίας. Κανείς δεν πρόκειται να πληρώσει για την διάλυση της υγείας, της παιδείας της κοινωνικής ασφάλισης και πρόνοιας. Κυρίως όμως κανείς δεν θα τιμωρηθεί για τους χιλιάδες θανάτους, την πραγματική γενοκτονία που συντελείται έξι χρόνια τώρα σε βάρος του ελληνικού λαού, με την ευγενική αρωγή του πολιτικού και οκονομικού κατεστημένου,  που δέχεται την επιβολή του καθεστώτος κατοχής στην χώρα.

Σημαντική αναφορά όμως στην έκθεση του I.O.E. «Ο ρόλος του ΔΝΤ στην Ελλάδα στο πλαίσιο του 2010», είναι και η σαφής παραδοχή στις αιτίες που οδήγησαν την Ελλάδα στην οικονομική κρίση.  Στο κεφάλαιο με τίτλο «Συστημικοί Κίνδυνοι και οι Συνέπειες της Ζώνης του Ευρώ στην Ελλάδα»[1], και συγκεκριμένα στην παράγραφο 28, αναφέρονται τα εξής στοιχεία, που δεν πρόκειται να αναπαραχθούν από καμμιά κομματική παράταξη, από κανένα ΜΜΕ που υποστηρίζει την παραμονή στην ευρωζώνη:

Το ΕΠΑΜ για την έκθεση της Ανεξάρτητης Υπηρεσίας Αξιολόγησης του ΔΝΤ



Ανακοίνωση


Δεν θα μπορούσε να υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη της απάτης που συντελέστηκε με την εφαρμογή των προγραμμάτων προσαρμογής - μνημονίων σε βάρος της Ελλάδας από το 2010, σύμφωνα με την  τελευταία έκθεση της Ανεξάρτητης Υπηρεσίας Αξιολόγησης (Independent Evaluation ΟfficeI.O.E.) του ΔΝΤ. Δεν θα μπορούσε να υπάρξει μεγαλύτερη απόδειξη, όταν οι ίδιοι οι δήμιοι του ελληνικού λαού, ομολογούν το έγκλημά τους.

Δεν είναι εξ’ άλλου η πρώτη φορά που το ΔΝΤ παραδέχεται κατηγορηματικά τις λανθασμένες εκτιμήσεις του σε όλα τα επίπεδα, (αναδιάρθρωση χρέους, πολλαπλασιαστές, ιδιωτικοποιήσεις, ανεργία, πτώση του ΑΕΠ) σε σχέση με την εφαρμογή των προγραμμάτων προσαρμογής στην Ελλάδα. Φτάνει δε στο σημείο να επιρρίπτει ευθύνες στις προηγούμενες διοικήσεις του ίδιου του ΔΝΤ και των τεχνοκρατών του, στους Ευρωπαίους εταίρους της Ελλάδας και φυσικά στην ελληνική κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου, οι οποίοι ευθυγραμμισμένοι όλοι μαζί σε μια ανίερη συμμαχία επέμειναν στην συμμετοχή του Ταμείου, παρά τις εκπεφρασμένες επιφυλάξεις κύκλων του ΔΝΤ και άλλων χωρών μελών του, για την μη βιωσιμότητα του χρέους και παρά την βεβαιότητα όλων οτι δεν σώνουν την Ελλάδα, αλλά τις ευρωπαϊκές κυρίως τράπεζες και την ζώνη του ευρώ.

Όλα αυτά βέβαια λέγονται σήμερα ανέξοδα και εκ του ασφαλούς, αφού κανείς από τους κύρια υπεύθυνους δεν πρόκειται να τιμωρηθεί. Κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη για την φτωχοποίηση, την εξαθλίωση της ελληνικής κοινωνίας. Κανείς δεν πρόκειται να πληρώσει για την διάλυση της υγείας, της παιδείας της κοινωνικής ασφάλισης και πρόνοιας. Κυρίως όμως κανείς δεν θα τιμωρηθεί για τους χιλιάδες θανάτους, την πραγματική γενοκτονία που συντελείται έξι χρόνια τώρα σε βάρος του ελληνικού λαού, με την ευγενική αρωγή του πολιτικού και οκονομικού κατεστημένου,  που δέχεται την επιβολή του καθεστώτος κατοχής στην χώρα.

Σημαντική αναφορά όμως στην έκθεση του I.O.E. «Ο ρόλος του ΔΝΤ στην Ελλάδα στο πλαίσιο του 2010», είναι και η σαφής παραδοχή στις αιτίες που οδήγησαν την Ελλάδα στην οικονομική κρίση.  Στο κεφάλαιο με τίτλο «Συστημικοί Κίνδυνοι και οι Συνέπειες της Ζώνης του Ευρώ στην Ελλάδα»[1], και συγκεκριμένα στην παράγραφο 28, αναφέρονται τα εξής στοιχεία, που δεν πρόκειται να αναπαραχθούν από καμμιά κομματική παράταξη, από κανένα ΜΜΕ που υποστηρίζει την παραμονή στην ευρωζώνη:

Κυριακή, 31 Ιουλίου 2016

Πλειστηριασμοί. Αγώνας που δεν τελειώνει! Ένα γράμμα στον Επαμίτη



της Χριστίνας Πολυχρονοπούλου

Καλημέρα σε όλους!

Αρκούσε μία Τετάρτη (13/7) στο Ειρηνοδικείο Αθη-νών, που το ΕΠΑΜ πρωταγωνίστησε στα τηλεοπτι-κά κανάλια της παραπληροφόρησης -έστω και με τον αρνητικό τρόπο που παρουσίασαν την αποτροπή των πλειστηριασμών που διενεργούμε- για να εμφανισθούν από το πουθενά όπου κρύ-βονταν, διάφοροι "επαναστάτες ειρηνοδικείων" όπως Ρουβίκωνες, Αντάρσυοι και τελευταία Σώρρες, για να διεκδικήσουν μερίδα δημοσιότητας ή να δυσφημίσουν τη δράση του ΕΠΑΜ.

Και το ερώτημα είναι σαφές: Πού ήταν τόσο καιρό όλοι αυτοί οι «επαναστάτες» και δεν τους είχαμε δει ποτέ;

Αντίθετα, είδαμε πομπώδεις συνελεύσεις του (άφαντου) ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ STOP στο κέντρο της Αθήνας, την Τετάρτη 20/7 κάτι Ρουβίκωνες τα έκαναν λίμπα με μπογιές στο Αθηνών, ΑΝΤΑΡΣΥΟΙ απέτρεψαν πλειστηριασμούς, που;

Και νασου τώρα ξαφνικά και οι Σώρρες, που άκουσον - άκουσον!! Συνέλαβαν λέει Δ/ντή Τράπεζας (!) και έτσι απέτρεψαν πλειστηριασμό οι άθλιοι!! Στον ύπνο τους βέβαια. Και έβγαλαν και φωτογραφία έξω από το Ειρηνοδικείο... Άιντε ρε …..

Μόνον όμως για το ΕΠΑΜ φρύαξαν τα κανάλια, παραποιώντας την πραγματικότητα, με μόνο σκοπό να γελοιοποιήσουν τη δράση μας και το ΕΠΑΜ γενικότερα. Αλλά που τέτοια χαρά; Αφού το ψέμα δεν μπορεί να κρυφτεί. Και έφτασαν μόνο δύο ανακοινώσεις του ΕΠΑΜ και αμέσως λούφαξαν. Δεν είχαν ούτε την τόλμη να βγουν να διαψεύσουν ή να δημοσιοποιήσουν την επιστολή που έλαβαν κάποιοι συγκεκριμένοι. Όμως έχει ο καιρός γυρίσματα. Στη γωνία είμαστε.
  
Δεν περιμέναμε βέβαια ποτέ από τα κανάλια να αναφέρουν κάτι το θετικό για το ΕΠΑΜ. Μόλις όμως το ΕΠΑΜ μπήκε στο επίκεντρο της δημοσιότητας, το κίνημα κατά των πλειστηριασμών "φούντωσε"

Συναγωνιστές, πρέπει να καταλάβουμε τη δύναμή μας. Να ενισχυθεί η αυτοπεποίθησή μας. Και να συνεχίσουμε δυναμικά τις δράσεις μας.

Γεγονός είναι ότι μας αντιγράφουν και μας μιμούνται. Εμάς δεν μας πειράζει αυτό, αρκεί όμως αυτό να το κάνουν σωστά και οι περισσότεροι δεν το κάνουν.

Σάββατο, 30 Ιουλίου 2016

Το ΕΠΑΜ για την υπόθεση Siemens



Δελτίο Τύπου

Η υπόθεση Siemens αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της μεταπολίτευσης, το οποίο έφερε στην επιφάνεια τον «υπόγειο» τρόπο που λειτουργούσε στη χώρα μας η Γερμανική εταιρία για αρκετά χρόνια. Η Siemens δωροδοκούσε Έλληνες αξιωματούχους προκειμένου να αναλαμβάνει δημόσια έργα, μάλιστα υπερκοστολογημένα, με αποτέλεσμα η ζημία του Ελληνικού Δημοσίου να ξεπερνά τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ, όπως αναφέρεται στο σχετικό πόρισμα της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής για τη Siemens που εκδόθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2011.

Ωστόσο, τον Απρίλιο του 2012, η δωσίλογη «Ελληνική» Κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου ήρθε σε «λεόντειο» εξωδικαστικό συμβιβασμό με την Siemens με πρωτοβουλία της τότε κυβέρνησης Σαμαρά δια του τότε ΥΠΟΙΚ και νυν διοικητή της ΤτΕ, Γιάννη Στουρνάρα. Η Siemens εμφανιζόταν ουσιαστικά να «ξεμπερδεύει» με υποχρεώσεις που δεν ξεπερνούσαν τα 270 εκατομμύρια ευρώ, όταν η «Ελληνική» πλευρά παραιτούνταν από αξιώσεις τουλάχιστον 2 δισεκατομμύρια ευρώ!!

Κι ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ όλο το προηγούμενο διάστημα υποσχόταν εξεταστικές επιτροπές γι’ αυτήν την μεγάλη ληστεία κατά του Ελληνικού Λαού, τελικά παρείχε προστασία στην Siemens “ξεπλένοντας» τον Γ. Στουρνάρα με τη συνδρομή μάλιστα και του ΚΚΕ ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του οποίου Θ Παφίλης δήλωσε: «Τα σοβαρά πολιτικά ζητήματα δεν λύνονται με νομικίστικα κόλπα. Ο κ. Στουρνάρας ήταν υποχρεωμένος να υπογράψει και όσα λέγονται δεν ευσταθούν».

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2016

Ο πολίτης και η περιουσία του έρμαιο της οργανωμένης μνημονιακής μαφίας



του Δημήτρη Καζάκη

Κάθε Τετάρτη αυτή την εποχή στα ειρηνοδικεία της χώρας έχουν ανοίξει οι ασκοί του Αιόλου. Αλλάζει ιδιοκτησία η χώρα. Οι τράπεζες βγάζουν, με την κάλυψη του μνημονιακού καθεστώτος, κάθε λογής ακίνητη περιουσία στο σφυρί. Ένα ολόκληρο κύκλωμα κορακιών οργανώνεται για να επωφεληθεί. Ειδικά μετά το φθινόπωρο, όταν η αξιολόγηση και η νέα δόση για να πληρωθεί το δημόσιο χρέος θα έχουν ως προϋπόθεση να βγει μαζικά η ιδιωτική περιουσία όσων χρωστούν στις τράπεζες, τις εφορίες και τα ταμεία στον πλειστηριασμό.

Το κύκλωμα των κορακιών δείχνει ήδη τις διαθέσεις του και φυσικά τα δόντια του. Και σ' αυτό μετέχουν πολλοί. Θα αναφέρουμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για να αντιληφθούμε όλοι τι γίνεται και κυρίως τι πρόκειται να γίνει στο εγγύς μέλλον.

Στις 13 Ιουλίου 2016 στο Ειρηνοδικείο Αθηνών, υπήρχαν εγγεγραμμένοι στο πινάκιο 28 πλειστηριασμοί, εκ των οποίων οι 15 αφορούσαν πλειστηριασμούς από τραπεζικά ιδρύματα ενάντια σε ιδιώτες, στοχεύοντας κατοικίες και μικρές επιχειρήσεις.

Το ΕΠΑΜ πράττοντας αυτό που πράττει εδώ και 3 χρόνια, απέτρεψε τους εν λόγω πλειστηριασμούς. Ο λόγος είναι απλός. Η αρπαγή της ιδιωτικής περιουσίας υπό συνθήκες δημευτικής φορολογίας και άγριας περικοπής εισοδήματος, υπό καθεστώς μνημονιακής κατοχής της χώρας, δεν συνιστά μόνο παραβίαση θεμελιωδών διατάξεων του Συντάγματος (όπως το άρθρο 17), αλλά προσβάλλει βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, μαζί και τα αποκαλούμενα "χρηστά ήθη" που θέλουν πρωτίστως να προέχει το συμφέρον του αδύναμου. Τα οποία φυσικά οφείλει να προστατεύει η δικαιοσύνη και το κράτος. Με άλλα λόγια, είναι αδιανόητο να διασπαθίζεται η ιδιωτική περιουσία επειδή η πλειοψηφία ενός λαού οδηγείται -χωρίς δική της ευθύνη- σε βιοτικό αδιέξοδο.

Θυμίζουμε ότι το ίδιο έγινε και την περίοδο της παλιάς ναζιστικής κατοχής. Μετά την απελευθέρωση υπήρξε έντονο και παλλαϊκό το αίτημα της αποκατάστασης των αδικιών με την επιστροφή των ιδιοκτησιών, που άρπαξαν κοράκια και μαυραγορίτες, στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους. Στη δεκαετία του '50 οι μετεμφυλιακές κυβερνήσεις ενέδωσαν στην πίεση και με νόμους επέστρεψαν κάποια ακίνητα. Ένα μικρό ποσοστό απ' αυτά που χάθηκαν κατά την κατοχή. Ο λόγος είναι απλός. Τα παλιά κοράκια, οι μαυραγορίτες και οι οικονομικοί δοσίλογοι της κατοχής, είχαν την εξουσία στην μετεμφυλιακή Ελλάδα κι έτσι καμιά κυβέρνηση δεν τόλμησε να τους ενοχλήσει.

Τώρα που όλα αμφισβητούνται ήλθε η ώρα της ανατροπής!



του Δημήτρη Κυπριώτη

Οι σύγχρονες λογικές που θέλουν να επιβάλουν την άποψη ότι η νέα τάξη πραγμάτων είναι αναμφισβήτητη και ότι αυτό που έχουν να κάνουν οι λαοί είναι να αποδεχθούν αυτήν την κατάσταση, φαίνεται ότι όχι μόνο δεν μπορεί να πείσει, αλλά φέρνει αντίθετα αποτελέσματα.

Οι λαοί αντιστέκονται, παλεύουν, προσπαθούν με κάθε τρόπο να αποτρέψουν αυτές τις λογικές και αμφισβητούν τη δυνατότητα στους «από πάνω» να τους κυβερνήσουν, ενώ οι κυβερνώντες, έχουν αισθανθεί για τα καλά την αντίσταση των «από κάτω», που δεν θέλουν να κυβερνηθούν.

Στο ευρωπαϊκό επίπεδο αυτές οι λογικές της παγκοσμιοποίησης, βρίσκουν διέξοδο στην έννοια της ευρωπαϊκής ενοποίησης, με πρώτο και κυρίαρχο αντίπαλό τους που σθεναρά αντιστέκεται, το Έθνος-Κράτος, επειδή η εθνική κυριαρχία βρίσκεται στο DNA του, ως μία έννοια αλλά και ως μία πραγματικότητα που είναι εκ διαμέτρου αντίθετη από τη λογική της παγκόσμιας διακυβέρνησης.

 Όλα αυτά, οι λαοί τα βλέπουν να συμβαίνουν μπροστά στα μάτια τους τον τελευταίο καιρό. Όπως πχ, στον αγώνα της διεκδίκησης της προεδρίας των ΗΠΑ από τους δύο μονομάχους, στο Brexit της Βρετανίας, που έφερε τα πάνω κάτω στους συσχετισμούς που τείνουν να διαμορφωθούν στην ΕΕ. Επίσης στο αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία και στο νέο πραξικόπημα Ερντογάν που έβαλε τη χώρα του στο γύψο, αλλά και  στις συνεχόμενες ύποπτες τρομοκρατικές επιθέσεις και στα μέτρα έκτακτης ανάγκης που λαμβάνονται εξ αιτίας αυτών, είτε στην Τουρκία του δικτάτορα Ερντογάν, είτε στη δημοκρατική Γαλλία του σοσιαλιστή Ολάντ, είτε τώρα στη Γερμανία της Κεντροδεξιάς Μέρκελ, αφού όλα έχουν ένα σαφή και βαθύτατα αντιλαϊκό προσανατολισμό, που φέρνει περιστολή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των ελευθεριών και ταυτόχρονα  παράλληλη δράση των κατασταλτικών κρατικών μηχανισμών του κράτους.

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2016

Η Τουρκία σε καθεστώς διαρκούς πραξικοπήματος



Ανακοίνωση

Πέντε ημέρες μετά την εκδήλωση του στρα-τιωτικού πραξικοπήματος που εξελίχθηκε σε κακόγουστη οπερέτα στην Τουρκία, παρακο-λουθούμε ένα καινούργιο πραξικόπημα να εκδηλώνεται από άκρη σε άκρη σε όλη την γειτονική χώρα, αυτή την φορά από το ίδιο το καθεστώς που διατείνεται πως κινδύνεψε να καταλυθεί και φυσικά στο όνομα της δημοκρατίας. Κυριολεκτικά εν μία νυκτί, το θύμα μετατράπηκε σε θύτη.

Η τρίμηνη επιβολή κατάστασης έκτακτης ανάγκης, σύμφωνα με το άρθρο 120 του Συντάγματος της Τουρκίας που συνέταξε ο δικτάτορας Εβρέν για να νομιμοποιήσει το δικό του πραξικόπημα το 1980 και χρησιμοποιεί σήμερα ο Ερντογκάν έπειτα από αλλεπάλληλες συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου και του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας στην Άγκυρα, κατοχυρώνει θεσμικά ένα νέο πραξικόπημα, αφού έτσι θεμελιώνεται η κατάσταση πολιορκίας στην χώρα, προσφέροντας τη νομιμοποίηση και τον απαραίτητο χρόνο στο απολυταρχικό καθεστώς να προχωρήσει σε ευρείες εκκαθαρίσεις σε όλα τα μήκη και πλάτη της κρατικής δομής της Τουρκίας.

Ο Ερντογκάν προχωρά πλέον απρόσκοπτα στην κατάλυση κάθε έννοιας συνταγματικής τάξης, διαλύοντας επί της ουσίας το δικαστικό σύστημα, ενώ προετοιμάζει την επαναφορά της θανατικής ποινής και μάλιστα με αναδρομική ισχύ, στοχεύοντας στην κατάκτηση της απόλυτης εξουσίας στην Τουρκία. Ήδη, απομακρύνθηκαν, απολύθηκαν ή συνελήφθησαν, σύμφωνα με τις επίσημες πηγές του τουρκικού καθεστώτος, χιλιάδες εκπαιδευτικοί, αστυνομικοί, στρατιωτικοί, δικαστές, εκατοντάδες κληρικοί, αλλά και συνεργάτες του πρωθυπουργικού γραφείου, στρατηγοί και ναύαρχοι, μαζί με απλούς πολίτες, οι οποίοι είναι προφανές ότι βρέθηκαν σε λίστες προγραφών που ήταν έτοιμες από πολύ καιρό. Ενώ οι μαρτυρίες για μαζικές σφαγές και "αγνοούμενους" πληθαίνουν.

Η Τουρκία και Τούρκικος λαός, φαίνεται πως με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, είναι καταδικασμένοι να ζήσουν την περαιτέρω εξάπλωση και ενίσχυση μιας στυγνής δικτατορίας, κατάλυσης κάθε έννοιας ελευθερίας και εθνικής αυτοδιάθεσης, που με στρατιωτικό τρόπο ή κοινοβουλευτικό μανδύα επιχειρεί πλέον απροκάλυπτα να εγκαθιδρυθεί στην γείτονα.

Το ΕΠΑΜ, διαμηνύει στην φερόμενη ως ελληνική κυβέρνηση, ότι η εμπλοκή της χώρας μας στη νομιμοποίηση του νέου πραξικοπήματος στην Τουρκία, αντιτίθεται στα συμφέροντα τόσο του Ελληνικού, όσο και του Τούρκικου λαού, ενώ ταυτόχρονα αποθρασύνει την επιθετικότητα της Άγκυρας. Έτσι το ζήτημα του αιτήματος πολιτικού ασύλου από τους 8 Τούρκους στρατιωτικούς που εισήλθαν στην ελληνική επικράτεια, καθίσταται κρισιμότατο θέμα που ανάγεται στην σφαίρα του Διεθνούς και Εθνικού Δικαίου και της κατά γράμμα τήρησής τους. Σε καμμιά περίπτωση η Ελλάδα δεν μπορεί να επιτρέψει προκλητικές νουθεσίες και απειλές του καθεστώτος Ερντογκάν, δεχόμενη αβασάνιστα μαθήματα καλής διαγωγής και τυφλής υποταγής από δικτάτορες.

Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2016

Πλειστηριασμοί 20/7/2016: Αυθαιρεσίες, παρατυπίες και παρανομίες στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης



20/7/2016: Αυθαιρεσίες, παρατυπίες και παρανομίες στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης

Στο χώρο του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης (το οποίο στεγάζεται στο Δικαστικό Μέγαρο Θεσ/νίκης) συγκεντρώθηκε σήμερα, στις 20/7/2016, σημαντικός αριθμός πολιτών, μέλη του ΕΠΑΜ και συλλογικοτήτων της πόλης, οι οποίοι εδώ και 3 χρόνια δραστηριοποιούνται για την αποτροπή των πλειστηριασμών της περιουσίας των πολιτών. Οι συγκεντρωμένοι καλούσαν τους «λειτουργούς της Δικαιοσύνης» να ταχθούν στο πλάι του δοκιμαζόμενου ελληνικού λαού και να σταματήσουν να βγάζουν «στο σφυρί» περιουσιακά στοιχεία πολιτών, προς όφελος των τραπεζών.

Αρκεί μια απλή καταγραφή των όσων ακολούθησαν, για να διαπιστώσει κανείς τη σωρεία παραβάσεων και παρανομιών που διεπράχθησαν σήμερα από τους συμβολαιογράφους, αλλά και από τους αστυνομικούς.  
-       Με «εντολή» της συμβολαιογράφου, κ. Ι. Μπιλίση – Χρουσαλά, στην αίθουσα εισήλθε δύναμη των ΜΑΤ, οι οποίοι με βίαιο τρόπο απομάκρυναν από την αίθουσα το μεγαλύτερο μέρος των πολιτών που διαμαρτύρονταν ειρηνικά.

-       Μετά την (παράνομη) εκκένωση της αίθουσας, στο χώρο παρέμεινε μικρός αριθμός διαμαρτυρόμενων πολιτών, μεταξύ των οποίων και αρκετά μέλη και φίλοι του ΕΠΑΜ. Οι «εντολές» των αστυνομικών να αποχωρήσουν από την αίθουσα, αντιμετώπισαν τη σθεναρή άρνησή τους, καθώς δεν έχουν κανένα δικαίωμα να απομακρύνουν πολίτες από μια ανοιχτή, δημόσια διαδικασία, όπως (πρέπει να) είναι αυτή των πλειστηριασμών.

-       Η διαδικασία συνεχίστηκε «κεκλεισμένων των θυρών» και με τα ΜΑΤ παραταγμένα στην πόρτα, εντός και εκτός της αίθουσας.

-       Οι παρευρισκόμενοι αστυνομικοί φορούσαν στολές χωρίς διακριτικά και χωρίς το ταμπελάκι με τον αριθμό τους. Σε επανειλημμένες ερωτήσεις μας, αρνήθηκαν να δώσουν τα στοιχεία τους.

-       Μετά τη λήξη του χρόνου κατά τον οποίο πρέπει να γίνονται οι πλειστηριασμοί (17:00 – βάσει Νόμου) η κ. Μπιλίση ξεκίνησε να τον εκπλειστηριασμό ακινήτου, το οποίο κατακυρώθηκε στο μοναδικό πλειοδότη, την Τράπεζα Πειραιώς (που ήταν και ο επισπεύδων!). Η κ. Μπιλίση ξεκίνησε και ολοκλήρωσε τη διαδικασία, μεταξύ 17:01 και 17:07 και εν μέσω έντονων διαμαρτυριών των μελών του ΕΠΑΜ, που είχαν παραμείνει στην αίθουσα και της επεσήμαναν ότι αυτό που κάνει είναι παράνομο.

-    Στην αίθουσα βρισκόταν και ο ιδιοκτήτης του εν λόγω ακινήτου, ο οποίος, όταν άρχισε να διαμαρτύρεται (έντονα, αλλά μόνο λεκτικά) και, ειδικά όταν προσπάθησε να βγάλει φωτογραφίες με το κινητό του, ακινητοποιήθηκε βίαια από τα ΜΑΤ και τους αστυνομικούς και συνελήφθη. Κανείς από τους αστυνομικούς δεν θεώρησε σκόπιμο να μας απαντήσει τι το παράνομο διέπραξε και ποιος ήταν ο λόγος της σύλληψής του.

-       Σε επανειλημμένα αιτήματά μας να έρθει στο χώρο ο εισαγγελέας υπηρεσίας (ο οποίος οφείλει να βρίσκεται εντός του Δικαστικού Μεγάρου) οι απαντήσεις που παίρναμε από τα «όργανα της τάξης» ήταν τέτοιες που μόνο ως υπεκφυγές μπορούν να χαρακτηριστούν.

Τα όσα συνέβησαν σήμερα, 20/7 στο ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης, απογυμνώνουν τη διαδικασία πλειστηριασμών ακινήτων ακόμα και από το τελευταίο πέπλο της (έστω προσχηματικής) νομιμότητας, αποκαλύπτοντας ότι αυτό που κινεί αυτές τις διαδικασίες δεν είναι ούτε το δημόσιο συμφέρον, ούτε η υπηρέτηση του Νόμου, αλλά μόνο η εξυπηρέτηση των μεγάλων συμφερόντων, των Τραπεζών και των συνεργατών τους.

Τα μέλη του ΕΠΑΜ δηλώνουμε ότι δεν μας κάμπτουν οι προσπάθειες καταστολής των λαϊκών κινημάτων. Αντιθέτως, δυναμώνουν τον αγώνα μας, καθώς μας φανερώνουν το τρομαγμένο πρόσωπο ενός συστήματος που καταρρέει.
Κάθε Τετάρτη θα βρισκόμαστε στα Ειρηνοδικεία και δεν θα επιτρέψουμε να περάσει κανένα περιουσιακό στοιχείο Έλληνα πολίτη στα χέρια τοκογλύφων και καρχαριών.

20/7/2016
Τ.Ο. Θεσσαλονίκης
ΕΠΑΜ - Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο